Ahir zamanda yaşıyoruz…

Her geçen gün dünya biraz daha garipleşiyor. Dürüstlük azalıyor, çıkar ilişkileri artıyor, değerler kayboluyor. Ama yine de tamamen umudu kesmemek lazım. Zaman değiştikçe insanlık da farklı bir yöne evriliyor.

Dürüstlük, vefa, samimiyet gibi değerler giderek azalıyor. İnsanlar menfaatleri uğruna her şeyi yapmaya daha meyilli hale geliyor. Sizce bu gidişin bir dönüşü olacak mı, yoksa sonuna kadar böyle mi sürecek? Sanki insanlık bir uçuruma doğru hızla ilerliyor. Yalan, sahtekârlık, ikiyüzlülük artık sıradan hale geldi. İnsanlar, menfaat için her şeyi yapar oldu; dostluklar bile çıkar üzerine kurulu.

Eskiden böyle miydi, yoksa biz mi farkına daha yeni vardık? Gün geçtikçe gerçekten her şeyin daha karmaşık ve bozulmuş olduğunu hissediyorum. Herkes kendi çıkarını düşündüğünde, insanlar arasındaki bağlar da zayıflıyor. Eskiden insanlar daha dürüst, daha samimi miydi, yoksa biz mi daha duyarlı hale geldik?

Belki de her şeyin bu kadar değişmesinin nedeni, kaybolan değerlerin tekrar hatırlatılmaya ihtiyaç duymasıdır. Bazen eski zamanlara dönmek, o samimiyeti ve dürüstlüğü yeniden yaşamak mümkün mü diye düşünüyorum hep. Ama bir yandan da değişimin karşısında durmak, her şeyin kötüleştiğini görmek insanı umutsuzluğa itiyor.

Belki de kaybolan değerleri yeniden canlandırmak için bir adım atmak gerekiyor. Zamanla her şeyin yozlaştığına ve değerlerin kaybolduğuna dair hisler gitgide büyüyor. Ama belki de asıl sorun, bu değişime karşı bir şey yapmamamız. Bir adım atmak, bir fark yaratmak çok zor gibi görünse de, belki de tek yapmamız gereken başkalarına örnek olmak ve bir nebze olsun samimiyetle hareket etmek.

Bazen küçük bir değişim büyük bir fark yaratabilir. Ama bunun için gerçekten istemek ve mücadele etmek gerek. Mevlam bizleri iyi insanlarla karşılaştırsın. Sevgiyle kalın…